„Monaške želje“ — knjiga Dereka Krugera o homoerotici i homofobiji u srednjovekovnom pravoslavlju
Istraživanje o vizantijskom monaštvu, kvir erotici i istoriji hrišćanske seksualnosti.
U izdavačkoj kući Cambridge University Press objavljena je knjiga „Monaške želje: homoerotizam, homofobija i ljubav prema Bogu u srednjovekovnom Carigradu“ (Monastic Desires: Homoeroticism, Homophobia, and the Love of God in Medieval Constantinople).
Njen autor je Derek Kruger, američki istoričar religije i stručnjak za vizantijsko hrišćanstvo. On istražuje vizantijsko monaštvo kao prostor u kojem odricanje od seksualnog života nije ukidalo želju, već ju je preusmeravalo u religiju.
Kruger smešta istočnohrišćansku duhovnost u istoriju seksualnosti. On pokazuje da su ljubav prema Bogu, disciplina tela, strah od istopolne želje i muška bliskost postojali unutar jednog sistema.
U središtu istraživanja su život i tekstovi Simeona Novog Bogoslova (949–1022). To je bio vizantijski iguman i jedan od glavnih autora srednjovekovne pravoslavne mistike. On je podučavao oboženju (teozisu) — ideji da čovek može da se sjedini sa Bogom, pri čemu se ne spasava samo duša, već i svaki deo tela.
Kruger pokazuje da je Simeon opisivao ljubav prema Bogu jezikom homoerotike. U njegovim tekstovima sjedinjenje sa božanskim izgleda kao „kvir brak“ između muškaraca. Kruger rekonstruiše to iskustvo kroz Simeonove tekstove, pokajničke kanone, monaška uputstva i žitijnu književnost, uključujući spise Jovana Lestvičnika i Nikite Stitata.
Leonora Nevil, istoričarka sa Univerziteta Viskonsin u Medisonu, nazvala je knjigu „veličanstvenim dostignućem“ i „društvenom istorijom kvirnosti koja menja pravila igre“. Prema njenim rečima, Krugerov rad je jedan od najboljih primera istorijske empatije. Dejvid Taunsend sa Univerziteta u Torontu primetio je da istraživanje ubedljivo dokazuje istorijski značaj Simeona Novog Bogoslova. Prema mišljenju naučnika, knjiga je važna ne samo za istoričare hrišćanstva, već i za teoretičare predmodernog LGBT identiteta.
