«Zakochani» z Ermitażu: irański obraz o niejednoznaczności płci
Anonimowe irańskie płótno z początku XIX wieku, na którym piękność i bezbrody młodzieniec są niemal nie do odróżnienia.
- Redakcja
§

Obraz Amorous Couple (Zakochani) to anonimowe irańskie dzieło z początku XIX wieku ze zbiorów Ermitażu Państwowego, numer inwentarzowy VP-1156. Namalowany jest olejem na płótnie i ma wymiary 131,5 × 77 cm. Opisy muzealne datują go na początek XIX wieku.

Pierwotnie obraz został namalowany dla jednej z sal pałacowych. Jego format odpowiadał niszy z zaokrąglonymi górnymi narożnikami. Później górną część płótna domalowano, nadając mu kształt prostokątny.
Obraz jest wystawiony w sali 397 perskiej kolekcji muzeum.
Dworska scena miłosna
Tematem jest typowa dla wczesnego malarstwa kadżarskiego scena z parą kochanków. Sztuka kadżarska to sztuka Iranu z epoki dynastii Kadżarów, panującej od końca XVIII do początku XX wieku.
Malarstwo dworskie tego okresu cechują przedstawienia zakochanych siedzących na dywanie w konwencjonalnej dekoracyjnej scenerii. Ermitaż wiąże ten obraz właśnie z irańską tradycją dworską początku XIX wieku.
Twarze obu postaci są wyidealizowane, zwrócone ku widzowi i niemal identyczne. Opis muzealny odnotowuje detal: piękność podaje towarzyszowi kielich wina, lecz kierunek ich spojrzeń wydaje się nie mieć związku z tą czynnością.
Bezbrody młodzieniec i niejednoznaczność płci
Główna cecha ikonograficzna obrazu dotyczy postaci męskiej. W opisie muzealnym postać ta określana jest jako birish — bezbrody, zniewieściały młodzieniec. Ma długie loki, podkreślone rzęsy i dłonie barwione henną. Birish został przedstawiony po prawej stronie, a kobieta po lewej.
Wiąże się to z cechą kultury wizualnej kadżarskiego Iranu: męskie i kobiece piękno oddawano w niemal identyczny sposób, a płeć postaci odczytywano nie z twarzy, lecz z kontekstu, pozy i detali stroju. W przypadku obrazu z Ermitażu muzeum wskazuje, że widz ma przed sobą parę kochanków, z których jeden to bezbrody młodzieniec — birish.
Współczesny widz może odebrać tę scenę jako przedstawienie dwóch kobiet i taka queerowa interpretacja jest możliwa. Z naukowego punktu widzenia trafniej jest jednak mówić o miłosnej scenie o niejednoznaczności płci.