کلیسای کاتولیک در ایتالیا از جامعه الجیبیتی عذرخواهی کرد
در ۲۰ مه ۲۰۲۶، یک مراسم دعای شبانه (prayer vigil) اختصاص یافته به مبارزه با هوموفوبیا و ترنسفوبیا در شهر کیاواری (Chiavari) ایتالیا برگزار شد. در طول این مراسم، نمایندگان جامعه کاتولیک به دلیل تبعیض، انزوا، خشونت و سکوت از سوی کلیسا، به طور علنی از افراد الجیبیتی (LGBT) و خانوادههایشان طلب بخشش کردند.
اسقف جامپیو لوئیجی دواسینی (Giampio Luigi Devasini) از اسقفنشین کیاواری در این مراسم حضور داشت. متن عذرخواهی توسط گروه «آموره این کامینو» (Amore In Cammino) (عشق در سفر) تهیه شده بود که تحت نظر دفتر امور شبانی خانواده اسقفنشین فعالیت میکند. این گروه شامل کاتولیکهای الجیبیتی، والدین آنها و سایر مومنان است. فعالیت آنها توسط یک کشیش همراهی و هدایت میشود.
در این متن، کلیسا خود را به کلمات کلی درباره شمول و پذیرش محدود نکرد، بلکه به آسیبهای خاصی که به افراد الجیبیتی وارد شده است، اعتراف کرد. فرانسیس دیبرناردو (Francis DeBernardo)، مدیر اجرایی وزارت راههای جدید (New Ways Ministry)، خاطرنشان کرد که این سند میتواند به عنوان الگویی برای سایر رهبران و نهادهای کاتولیک در هنگام تهیه عذرخواهیهایشان عمل کند.
در این بیانیه، کاتولیکهای کیاواری تقصیر خود را در چند مورد پذیرفتند:
سکوت و بیتفاوتی
نویسندگان این متن اعتراف کردند که کلیسا در زمانی که افراد الجیبیتی با تنهایی، تبعیض در محیط کار و طرد شدن در خانوادههای خود مواجه میشدند، سکوت اختیار کرد. در این متن آمده است: «ما آسایش ناشی از یقین و اطمینان خود را به مسیر دشوار دلسوزی و شفقت ترجیح دادیم.»
قضاوت
مومنان به دلیل ساختن دیوار به جای کمک کردن، قضاوت کردن افراد بدون تلاش برای گوش دادن به آنها، و طرد کردنشان از جامعه، طلب بخشش کردند. آنها اعتراف کردند که با سخنان خود باعث شدند افراد الجیبیتی در کلیسا احساس غریبگی کنند و ایده تناقض میان ایمان و عشقشان را در آنها القا کردند.
توجیه خشونت
نویسندگان مسئولیت ایجاد محیطی را که در آن نفرت توجیه پیدا میکرد، بر عهده گرفتند. آنها برای مواردی که تعالیم کلیسا، با تحریف ناشی از تعصب، برای پرخاشگری و قلدری مورد استفاده قرار میگرفت، طلب بخشش کردند.
انکار معنویت
این متن شامل عذرخواهی بابت این ادعای مستقیم یا غیرمستقیم است که عشق افراد الجیبیتی از قداست کمتری برخوردار است یا کمتر مورد پسند خداوند است. نویسندگان، تلاش برای جدا کردن گرایش جنسی یا هویت جنسیتی از توانایی فرزندان خدا بودن را «توهین به روح القدس» (Holy Spirit) خواندند.
آزار و اذیتهای گذشته
مومنان دورههای تاریخی را به یاد آوردند که کلیسا از قوانین ناعادلانه حمایت میکرد، تبعیض را تشویق مینمود و مرگ افراد را به دلیل هویتشان تایید میکرد. در پایان این متن آمده است: «ما برای خونی که ریخته شد و اشکهایی که جاری گشت طلب بخشش میکنیم… ما اذعان داریم که این گناهی است که به درگاه خداوند فریاد برمیآورد.»