کمبود کاندوم در هند در بحبوحه جنگ آمریکا و ایران خطر افزایش نرخ اچآیوی را در پی دارد
اختلالات در تجارت دریایی ناشی از جنگ ایالات متحده و ایران، منجر به کمبود کاندوم در هند شده است. قیمتهای خردهفروشی تا ۵۰٪ افزایش یافتهاند. فعالان هشدار میدهند که این بحران میتواند خطر انتقال اچآیوی (HIV) را در این کشور تشدید کند.
درگیریها در حوالی تنگه هرمز (Strait of Hormuz)، تامین مواد اولیه برای صنعت کاندومسازی هند را که یک میلیارد دلار ارزش دارد، مختل کرده است. تولید این محصول متکی به واردات روغن سیلیکون (که به عنوان روانکننده استفاده میشود) و آمونیاک (که لاتکس خام را تثبیت میکند) است. هند حدود ۸۶٪ از آمونیاک بیآب خود را از کشورهای غرب آسیا — عربستان سعودی، قطر و عمان — خریداری میکند. انتظار میرود قیمت آمونیاک ۴۰ تا ۵۰ درصد افزایش یابد. فشار مضاعف بر تولیدکنندگان ناشی از کمبود و افزایش هزینه مواد بستهبندی، از جمله فویل آلومینیومی و فیلم پیویسی (PVC) است. در نتیجه، مدل بازار کاندوم هند که بر اساس حجم تولید بالا و حاشیه سود پایین بنا شده است، در معرض تهدید قرار دارد.
هند دارای دومین جمعیت بزرگ افراد مبتلا به اچآیوی در جهان است — حدود ۲.۵ میلیون نفر (تا سال ۲۰۲۴). از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴، این کشور تعداد موارد جدید ابتلا را تقریباً به نصف و مرگومیر ناشی از ایدز را به میزان بیش از ۸۰٪ کاهش داد. به گفته آنکیت بوپتانی (Ankit Bhuptani)، فعال الجیبیتی (LGBT) هندی، این پیشرفت به وجود کاندومهای مقرونبهصرفه و برنامههای آموزشی برای مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند و افراد ترنسجندر بستگی داشت.
بر اساس یک گزارش دولتی، ۵.۴٪ از موارد جدید اچآیوی در سالهای ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ با انتقال بین مردان مرتبط بوده است. بوپتانی در یک اظهارنظر به روزنامه واشنگتن بلید (Washington Blade) خاطرنشان کرد که این کمبود درست زمانی رخ داد که جامعه الجیبیتی پس از لغو ماده ۳۷۷ در سال ۲۰۱۸ — که روابط همجنسگرایانه را جرمانگاری میکرد — بیشتر به دنبال دریافت مراقبتهای پزشکی بود. این فعال مدنی بیم آن دارد که افزایش شدید قیمتها افراد را مجبور به استفاده از جایگزینهای با کیفیت پایین کند و کاهش استفاده از کاندوم به افزایش ناگهانی عفونتها در دو تا سه سال آینده منجر شود.
این وضعیت با کاهش بودجه اهداکنندگان بینالمللی مانند نمایندگی آژانس توسعه بینالمللی ایالات متحده (USAID) پیچیدهتر شده است. اگرچه دولت هند بودجه سازمان ملی کنترل ایدز (National AIDS Control Organization) را برای سالهای ۲۰۲۶-۲۰۲۷ به ۲۴۹ میلیون دلار افزایش داد، فعالان این اقدامات را ناکافی میدانند.
در ماه مارس، وزارت بازرگانی و صنعت هند یک برنامه بیمه اعتباری صادراتی ۵۱.۵ میلیون دلاری را برای جبران خسارات ناشی از جنگ راهاندازی کرد. با این حال، مدافعان حقوق بشر خواستار مداخله در بازار داخلی هستند. هاریش آیر (Harish Iyer)، فعال الجیبیتی، با استناد به برنامه ملی تنظیم خانواده نیرود (Nirodh) که از سال ۱۹۶۸ فعال است، از دولت خواست تا مالیات کاندوم را لغو کرده و آنها را به صورت رایگان توزیع کند.
آیر گفت: «کاندوم برای لذت نیست، برای زندگی است. آنها باید جزو کالاهای اساسی در نظر گرفته شوند. بروز بحران در این صنعت به جامعه الجیبیتی ضربه خواهد زد و بار اقتصادی طولانیمدتی ایجاد خواهد کرد.»
منفورس (Manforce)، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان کاندوم در هند، از اظهار نظر در مورد این وضعیت به مطبوعات خودداری کرد.