«تاریخچه بارهای لزبین» – کتابی از ریچل کارپ (Rachel Karp) درباره تاریخ و آینده فضاهای سافیک در ایالات متحده

تحقیقات روزنامه‌نگار ریچل کارپ (Rachel Karp) گذشته، حال و احیای بارهای لزبین در سراسر ایالات متحده را بررسی می‌کند.

جلد کتاب
جلد کتاب

در اواخر ماه مه ۲۰۲۶، انتشارات بیکن پرس (Beacon Press) کتاب «تاریخچه بارهای لزبین: تاریخ زنده و آینده امیدوارکننده دایو دایوهای آمریکا و فضاهای سافیک» (The Lesbian Bar Chronicles: The Living History and Hopeful Future of America’s Dyke Dives and Sapphic Spaces) را به زبان انگلیسی منتشر کرد. این کتاب توسط ریچل کارپ (Rachel Karp) – نویسنده، تهیه‌کننده آمریکایی و یکی از سازندگان پادکست مستند کروزینگ (Cruising) – نوشته شده است.

این نشریه به عنوان مطالعه‌ای در مورد تاریخچه و وضعیت فعلی بارهای لزبین در ایالات متحده عمل می‌کند. در دهه ۱۹۸۰، حدود ۲۰۰ مکان از این دست در سراسر کشور فعالیت می‌کردند، اما تا سال ۲۰۲۰ تعداد آن‌ها به چند ده مورد کاهش یافت که باعث شد رسانه‌ها ناپدید شدن فضاهای سافیک را اعلام کنند. کارپ برای مستند کردن سرنوشت آن‌ها، همراه با همسر و دوستش یک سفر جاده‌ای در سراسر کشور را آغاز کرد. نویسنده با تکیه بر بیش از صد ساعت مصاحبه با مالکان، کارکنان و مشتریان دائمی، تاریخچه مکان‌های باقی‌مانده را شرح می‌دهد و کشف می‌کند که این صنعت در حال تجربه یک احیای مجدد است.

این کتاب هم مکان‌های تاریخی، مانند چایخانه‌ای از دوران ممنوعیت الکل که توسط ایو آدامز (Eve Adams) تأسیس شد یا بار چیکانایی (Chicana) ردز (Redz) در لس‌آنجلس، و هم پروژه‌های مدرن را مورد بحث قرار می‌دهد. در میان این پروژه‌های جدید، اولین بار ورزشی زنان در کشور با نام اسپورتس برا (The Sports Bra) در پورتلند و نسل جدیدی از مکان‌های فراگیر و شمول‌گرا (inclusive) دیده می‌شوند. کارپ تأکید می‌کند که بارهای لزبین معاصر به روی افراد ترنسجندر و افراد با هویت جنسیتی غیرمعیار، بازتر شده‌اند. در میان فشارهای سیاسی بر جامعه دگرباشان جنسی (LGBT)، این فضاها همچنان نه تنها به عنوان مکان‌هایی برای اوقات فراغت، بلکه به عنوان مراکز حیاتی همبستگی، سازمان‌دهی سیاسیِ خودجوش و حفظ تاریخ دگرباشان به فعالیت خود ادامه می‌دهند.